Zülal Nur Dede dedi ki:

Yolumun düzenlemiş oldukları staj programına kabul almamla kesişmiş olduğu birbirinden kıymetli hocalarımın bulunduğu bir merkez. Eğitimler süresince bilgi birikimleri ve etik çalışma prensipleri için hocalarıma, sürecin yönetimi için Tüm Benlik Psikoloji ekibine teşekkürlerimi iletmek isterim…

Elif Çağlak dedi ki:

Biz öncelikle Kartal Şahin’den çift terapisi almıştık. Bu süreçte belli bir terapi uygulamadığını, sadece sohbet ettiğini, bu sohbet esnasında da “ama x hanım haklı”, “y bey doğru söylüyor” gibi taraflı ifadeler kullanarak etik davranmadığını ve seanstan bizi uğurlarken “hadi bakalım haftaya neler olacak çok heyecanlıyım aynı dizi gibi” diyip gülmesinin empatiyle uzaktan yakından ilgisi olmadığını psikoloji okumaya başladığımda fark ettim. Maalesef meslek etiğine uygun davranmayan biri olduğunu düşünüyorum.
Sonrasında yine aynı klinikte Kıymet Kırlı Başoğul’a bireysel seanslara gitmiştim. Dinamik terapi süreci, danışanın travmalarını anlatmasına dayalı olsa da terapistin doğru şekilde yönlendirmesi gerekir. Ancak kendisi seanslarda -şanslı günümdeysem- birkaç cümle söylemekten öteye gitmezdi. Çoğu zaman tıkanırdım, ne yöne gitmem gerektiğini bilemezdim ve seansın geri kalanı suskunlukla geçerdi. Bende gerçekten hasar bırakmış travmalarımı ağlayıp titreyerek anlatırken de gerçekten karşımda, çaktırmadan saate bakan ve donuk bir yüzle tiyatro izler gibi sadece beni izleyen birinin olmasını istemezdim. Bu yardımcı olmayı geçin gerçekten rahatsız ediciydi. Karşı tarafın sizi anladığını belli eden bir kelime söylememesi, yönlendirmemesi ve sıkıldığını belli edercesine çaktırmadan saate bakması… bir de bir gün maaşım geç yattığı için terapi ücretini terapinin ertesi sabahı gönderdiğim için artık parayı seans sonunda doğrudan elden almak istediğini söyledi. Derdinizi anlatıp hemen ardından psikoloğunuzun eline para tutuşturmak ne kadar uygun sizce? Ayrıca kendisi, bunun insanlarla iletişimimi güçlendirecek bir hamle olduğunu bahane edecek kadar manipülatif.
Bu meslek gerçekten para için yapılacak bir şey değil. insanlarla “dedikodu” yapar gibi sohbet ederek para alabileceğiniz bir meslek değil. Karşı tarafa kötü hissettirebileceğiniz bir meslek değil. Danışanın hayatını romantik komedi dizisi tadında takip edip bunu ona hissettirebileceğiniz bir meslek de değil. İnsanların sırf iyi hissedebilmek ve doğru yönlendirilebilmek için yemeğinden çocuğundan kıstığı parayı böyle amatörce harcamamalısınız.